29/09/2026
Παρέμβαση για τα έργα στα Ίσθμια
Προς όλους τους υπεύθυνους και… ανεύθυνους αυτής της πόλης.
Κύριοι,
Εδώ και περίπου δύο μήνες, στα Ίσθμια, βλέπουμε μπουλντόζες και συνεργεία να σκάβουν για τα περιβόητα έργα.
Δυστυχώς, η κατάσταση που επικρατεί είναι απαράδεκτη. Έχουμε ήδη έρθει σε αντιπαράθεση με εργαζόμενους του συνεργείου για τα σκουπίδια, τα κουτάκια από καφέ και μπύρες και γενικότερα την εικόνα που αφήνουν πίσω τους στα πεζοδρόμια.
Τα χαντάκια παραμένουν ανοιχτά και, όταν ρωτήσαμε πότε θα αποκατασταθούν, ακούσαμε το απίστευτο: «Πρέπει να βρέξει για να καθίσουν τα χώματα».
Φαίνεται πως σήμερα, αφού… «κάθισαν» τα χώματα, έπεσε λίγη άμμος. Περιμένουμε λοιπόν να δούμε πότε θα γίνει η πραγματική αποκατάσταση ενός δρόμου που μέχρι σήμερα ήταν υπόδειγμα ασφαλτόστρωσης.
Το ερώτημα είναι απλό: Έχουν προβλεφθεί τα απαραίτητα κονδύλια για την πλήρη αποκατάσταση του δρόμου; Και ποιος είναι τελικά υπεύθυνος για τα χώματα και τα υλικά που έχουν καταλήξει στους υπονόμους;
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, σήμερα το βράδυ, επιστρέφοντας στο σπίτι μου, είδα κάτι ακόμη πιο σοβαρό: δύο πεύκα στον δρόμο έχουν υποστεί ζημιά και γέρνουν επικίνδυνα.
Αγαπητοί κύριοι του Δήμου,
Ελέγχετε τον εργολάβο για τις ζημιές που προκαλούνται από τα έργα;
Μπορείτε να κάνετε άμεσα αυτοψία για να διαπιστώσετε την κατάσταση και τον τρόπο με τον οποίο εκτελούνται οι εργασίες;
Μπορείτε να απαιτήσετε από το συνεργείο να αποκαταστήσει τη ζημιά στα πεύκα και να επαναφέρει τον χώρο στην προηγούμενη κατάσταση;
Γιατί η ανοχή έχει και τα όριά της.
Δεν μπορεί να θεωρείται φυσιολογικό, στο όνομα ενός έργου, να καταστρέφεται το περιβάλλον, να αφήνονται σκουπίδια, να γεμίζουν οι δρόμοι και οι υπόνομοι με χώματα και να προκαλούνται ζημιές χωρίς κανείς να αναλαμβάνει την ευθύνη.
Και φυσικά, όταν ο πολίτης αντιδρά και διαμαρτύρεται για το αυτονόητο.......και πλακωσει κανέναν στο ξύλο....δεν μπορεί η λύση να είναι να βρεθεί ο ίδιος… κατηγορούμενος επειδή αγανάκτησε.
Σας ανεβάζω φωτογραφίες και περιμένω από τους αρμόδιους να κάνουν αυτό που πρέπει: αυτοψία, έλεγχο και άμεση αποκατάσταση.
Δεν είναι θέμα προσωπικό.
Είναι θέμα σεβασμού στον τόπο μας, στο περιβάλλον και στους ανθρώπους που ζουν εδώ.
Ας σταματήσει επιτέλους αυτή η εικόνα εγκατάλειψης και αδιαφορίας.